Adam olmak deriz ya hep, neye göre ve kime göre adam olmak için söyleriz bunu hiç düşündünüz mü acaba?...

Ben son günlerde düşünür oldum.

Ne anlama geldiğini ve ne işe yaradığını çözmek için aklımca kurcalıyorum bu deyimi.

Bazen yolda yürürken önümüzde yürüyen insana çarparız nedenli nedensiz ve “ulan adam olsana, yolda yürümeyi bilmiyorsan yürüme” deriz.

Bazen de “okuyup, büyüyecek benim oğlum-kızım, ilerde büyük adam olacak” deriz.

Demeyiz diyen var mı içiniz de yok.

Ben çoğunlukta hayırları duyar gibiyim.

Kimimize göre insanlıkla alakalı, kimimize göre de okumakla alakalı bir durum.

Yalnız okumakla da adam olunamayacağını pek çoğumuz uzun süredir fark etmiştir sanırım.

Dünyanın bütün kitaplarını yalayıp yutsanız da, en iyi üniversitelerinde okusanız da adam olmayı bu şekilde beceremezsiniz.

İstisnalar kaideyi bozmaz tabi.

Ona bir sözümüz yok.

Peki aileden gelen adam olmak nasıldır.

O da verilen terbiye ile alakalı bir durumdur.

Boşuna dememişler atalarımız ağaç yaş iken eğilir diye.