Aslında bunun cevabını biliyoruz belkide...
Yediğimiz,içtiğimiz doğal şeylerden uzak hormonsal yada kimyasal içerikli yiyecekler hatta ve hatta katkı maddeleri belkide bizim kişilik dengelerimizi değiştiren ?...Tüm doğallığımızı yitirdik yediklerimiz ve yaşadıklarımızla.Tabi bu benim fikrim sizlerin tespitleri neler bilemiyorum ama bir bilen varsa söylesin allah aşkına!...

Eski aşklar, eski dostlar, eski şarkılar şimdi oldu eksik aşklar, eksik dostlar ve eksik şarkılar…

Nereye gittiler ya da biz neredeyiz bilmiyorum ama değiştik ve de dönüştük galiba.

Yaşadığımızı hissettiren şeyler sayılıdır hayatta. Bunların en başında da geçmişten gelen ve hala önemini ve varlığını koruyan şeyler gelir.

Eski bir dostunuzla karşılaştığınızda paylaşılan tek şey anılarsa bir sorun var demektir esasında. En azından benim için böyle. Ne değişti bizde… Neden bugünümü konuşamıyorum senle diyerek sorgular haldeyim kendimi bugünlerde.

Göçmen kuşlar gibiyiz evet, hayat bizi farklı yerlere sürüklüyor. Fakat göçmen kuşlar birlikte göç ederler değil mi?

Birini hayatınıza aldığınızda ondan beklentiniz yoktur esasında anlaşılmaktan başka. Hepimiz bir bekleme istasyonunda olabiliriz de kendi hayatlarımızın birer bekleme istasyonu haline gelmesine ne demeli? Farklı farklı insanlarla dolu girip çıkan ve kaybolan. Oysa tren nereye giderse gitsin aynı tren değil mi?

Ne değişiyor bilemiyorum. Bir eksiklik var ilişkilerimizde. Kalmasını istediklerimiz kendiliğinden gitmişler çoktan. Belki de biz bırakıp gittik; karşılıklı olarak yani. Ama bir şey öğrendiysek birbirimizden mutluyum bundan dolayı.

Çok da söylenecek bir şey yok esasında. Seçimler çoğu zaman bize ait değil.

Sadece bir Şebnem Ferah şarksı söylüyorum gitmeden: “Teşekkürler, hayatıma giren herkese ve herşeye.''

Sevgiyle kalın. :)